Tussen pot en pint

Tussen pot en pint wordt er nogal wat gelachen, net zoals ernstige onderwerpen aan bod komen. Een aantal mensen hebben er inmiddels een sport van gemaakt om het bruine café niet te verlaten zonder de wereld gered te hebben van haar ondergang, het is doemdenken in een roomsausje ludiciteit dat alternatieven ontbloot die anders niet of nauwelijks gezien worden. En zo geschiedde, na het overlopen van de vervelende werkweek duiken ze de diepte in, de economische crisis en het politieke beleid is alweer onderwerp van debat. Wanneer gaat die ellende nu eindelijk stoppen, dat is de vraag van vandaag in het café. De barman pikte een en ander op en verwees spontaan naar het Chicago Plan, dit trok onmiddellijk de aandacht.

Chicago Plan Revisited

Het Chicago Plan zegt uiteindelijk heel eenvoudige dingen, het is een plan dat opgesteld werd in de periode van de Grote Depressie van net voor WOII. Het plan werd destijds niet ontvankelijk verklaard maar de actualiteitswaarde is vandaag nog even fris, zelfs prangend. De situatie anno 2015 is immers vergelijkbaar, quasi dezelfde remedies blijven dan ook van kracht om soortgelijke problemen te bezweren. In de samenvatting lezen we:

(1) Veel betere controle over de cycli van hoog- en laagconjunctuur
(2) Volledige eliminatie van ‘bankruns’
(3) Drastische verlaging staatsschulden
(4) Drastische verlaging private schulden

Het plan komt met veel detail dat de leek misschien eerder zal afschrikken dan aantrekken, wanneer we het herleiden tot z’n essentie dan valt een structurele systeemverandering onmiddellijk op. Namelijk, overheden krijgen terug het recht om zelfstandig geld te drukken, nog belangrijker is dat het schuld- en intrestvrij is en dat betekent dat een metamorfmose van onze samenleving mogelijk wordt gemaakt.

Fisher

Een tekstje schrijven kan natuurlijk iedereen, het moet dan ook nog correct geïnterpreteerd en geïntegreerd worden vooraleer een degelijk begrip kan ontstaan. Klopt het allemaal wel wat mensen schrijven? Tussen twee donkere Leffes liggen nog wat bierviltjes om de verificatie toe te laten en de wereldverbeteraars kunnen weer aan de slag zoals de traditie het wil. Het duurt niet lang of ze hebben een wiskundig bewijs bedacht waardoor alle schulden uit het wereldbeeld verbannen worden, perfect aansluitend en/of aanvullend met het Chicago Plan. Het past letterlijk op een bierviltje en ze geven het – om toch een beetje intellectueel over te komen – een gepaste naam, een tweede bierviltje dient voor de proef op de som.


Boekhouding

Inmiddels zijn er nog een aantal Donkerse Leffes de revue gepasseerd, ze bouwen verder en geven niet op. Een idee kan maar goed zijn als het ook praktisch wordt voorgesteld opdat meer mensen de abstractie kunnen begrijpen. Het wiskundige bewijs wordt dan ook in een boekhoudkundige versie weergegeven, een volgend bierviltje wordt beklad met relevante data en een aantal T-rekeningen. Uiteindelijk is de vraag eenvoudig, er is nu neutraal geld ter aflossing van de schulden dat bij de schuldeiser moet geraken. Het bierviltje spreekt voor zich, echt geen raketwetenschap voor nodig.

Bij nader inzien

De Financiële Relativiteitstheorie hanteert de omgekeerde logica, dit op aangeven van Einstein die stelde dat de mensheid haar problemen niet opgelost krijgt met dezelfde manier van denken dat ze veroorzaken. Het bewijs wordt geleverd op de bierviltjes maar is bij nader inzien toch niet het einde van het verhaal, het kan immers nog veel eenvoudiger. Het resultaat is echter wel hetzelfde, middels een kwantitatieve verruiming (QE) blijft de boekhoudkundige verwerking hetzelfde en dan hoeven niet alle prijzen aangepast te worden. Het bierviltje wordt dan ook snel aangepast, nominaal zal de hoeveelheid neutraal geld groter zijn maar methodisch wordt het nu praktischer te regelen. Ter getuigenis de aangepaste versie, het is de eenvoud zelve en nog twee Leffes aub!!!

Nog niet tevreden

Het is als verder denken dan je neus lang is, een kwestie van doordenken en – geflankeerd met een portie kaas en geestverruimende Leffe van het vat – logisch boerenverstand. Anders gezegd, eens gezellig brainstormen werpt z’n vruchten af in die zin dat we het nog eenvoudiger kunnen maken. De kwantitatieve verruiming laat zien dat alle schulden uiteindelijk technisch oplosbaar zijn zonder dat we hiervoor de bevolking extra moeten belasten, dat op zich is al een hele ontnuchtering. Het wordt nog beter door simpelweg alles om te draaien, technisch perfect mogelijk wanneer we alles in een volledig electronische omgeving kaderen. Hetzelfde resultaat bereiken we immers door (1) alle schulden over te boeken naar het eigen vermogen uit hoofde van de schuldenaars en (2) alle vorderingen over te hevelen naar de kas van de schuldeisers. Ook hier volstaat een bierviltje waarbij elke boeking onafhankelijk van elkaar kan geboekt worden, het beeld spreekt voor zich.

Vooralsniettemin

De kroegbaas laat ons weten dat hij stilaan de zaak wil sluiten, onze wekelijkse happening komt alweer tot een einde en we maken nog snel een synthese. De bierviltjes worden op de tafel gelegd en overtolligheden geëlimineerd, finaal resten er twee boekhoudkundige journaalposten waarvoor we makkelijk een computerscript kunnen schrijven. En voor wie deze eenvoud niet begrijpt, kunnen we meer detail bezorgen. Maar stel nu dat we geen Leffe hadden gedronken, hadden we dan geen reclame voor iets anders moeten maken? Pfff, laat ons aub niet gaan muggeziften, het is gewoon een kwestie van smaak maar veel belangrijker is dat heel die heisa over al die schulden een maat voor niets is, het bewijs werd geleverd. Volgende week doen we verder en dan kijken we naar de neveneffecten, voor morgen zal dat in ieder geval wel een kater zijn, het is wat het is.

Op agenda voor volgende week, citaatje

Als alle schulden worden afgelost zou niemand nog geld hebben. Dit is een onthutsende gedachte. We zijn compleet afhankelijk van de commerciële banken. Elke dollar die we in circulatie hebben moet geleend worden, zowel cash als krediet. Als de banken volop kunstmatig geld creëren leven we in voorspoed, zoniet dan is het bittere armoe. We zijn absoluut zonder permanent geldsysteem. Als men het complete plaatje doorziet, is de tragische absurditeit van onze hopeloze positie haast ongelooflijk, maar toch waar. Het is een hoogst belangrijk onderwerp waar intelligente mensen onderzoek naar zouden moeten doen en over na zouden moeten denken. Het is zelfs zo belangrijk dat onze huidige beschaving in elkaar kan storten, tenzij dit alom bekend raakt en begrepen wordt, en we er snel iets aan doen. (Robert H. Hemphill 1934)

Advertenties